O‘ZBEK VA TURK TILLARIDA BARAKA RAMZI BO‘LGAN MEVA NOMLARI
Abstract
Ushbu maqolada o‘zbek va turk tillarida baraka, mo‘l-ko‘llik va farovonlik ramzi sifatida qaraladigan meva nomlarining lingvomadaniy va semantik xususiyatlari tahlil qilinadi. Xususan, olma, anjir, uzum, anor kabi mevalarning xalq og‘zaki ijodi, maqol va matallar, folklor namunalari hamda badiiy adabiyotdagi ramziy ma’nolari qiyosiy jihatdan o‘rganiladi. Tadqiqot jarayonida har ikki tilda meva nomlari orqali ifodalanadigan baraka tushunchasining umumiy va farqli tomonlari aniqlanib, ularning tarixiy, madaniy va ijtimoiy omillar bilan bog‘liqligi yoritiladi. Maqola natijalari turkiy tillar semantikasi, etnolingvistika va madaniyatlararo aloqalarni o‘rganishda muhim ilmiy manba bo‘lib xizmat qiladi.
References
1.T. Mirzayev va b. O‘zbek xalq og‘zaki ijodi xrestomatiyasi. T-2008.
2. Mirzayev T. O‘zbek xalq og‘zaki ijodi. — Toshkent: O‘qituvchi, 1990.
3. R.Eser Gültekin. Türklerde bereket sembolü olarak meyve motifleri vemimaride değerlendirilmesi. Makale.International Periodicial For the Languanges, Literature and History of Turkish or Turkic. Volume 3/5 Fall 2008
4. Aksan, D. Türk Dilbilimi ve Anlambilim. — Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 2009.
5. api.unilibrary.uz
